Tongkatsu's Think Blog

ผมไม่ใช่ข้าวหน้าหมูทอดนะครับ -_-a

091231 — มา Countdown เชียงใหม่ December 31, 2009

Filed under: Photo — tongkatsu @ 19:40

เหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะ Countdown แล้ว

คำถามที่ผมได้รับจำนวนมากคือ
“ไป countdown ที่ไหนดี”

ส่วนตัวผมเป็นคนไม่ชอบผู้คนวุ่นวายมาก แม้ว่าผมที่จะชอบเจอผู้คนก็ตาม
การเบียดเสียด การแก่งแย่ง การชิงดีชิงเด่น
แล้วเราจะไปไหนกันดี

ปีนี้มันแปลกกว่าปีอื่น
เพราะทุกปีใหม่ ผมจะต้องอยู่ห้องฉุกเฉิน เย็บแผลคนเมา ไม่ก็รถล้ม หรือไม่ก็สองอย่างเลย

ปีนี้ผมได้กลับบ้าน และสามารถ Countdown ที่ไหนก็ได้ในโลก

ผมกลับมานั่งคิดและค้นเก๊ะที่บ้าน ว่าจะไปที่ไหนดี
ก็เจอสิ่งเหล่านี้โดยไม่บังเอิญครับ

ใช่ครับ
เป็นรูปเก่าๆ

บางรูปสีเริ่มจืดจาง บางภาพเบลอ
ไม่ได้ถ่ายด้วยกล้องคุณภาพดี แต่ถ่ายด้วยกล้องคอมแพคห่วยๆ
ไม่ได้เก็บในตู้กันความชื้น แต่เก็บในชั้นไม้ห่วยๆ ที่ฝนพร้อมสาดตลอด
ไม่ได้ถ่ายตามสมการของ Fibonucci แต่ถ่ายเพราะไปกดใส่ชัตเตอร์
ไม่ได้ถ่ายด้วยช่างมือหนึ่ง แต่ถ่ายโดยคนที่เดินผ่านแล้วช่วยถ่ายให้
หลายรูปไม่ได้ตั้งใจถ่าย แค่เหลือเศษฟิล์มอีกสองรูป ถ่ายเพื่อจะได้ครบๆ ไป

ดูแล้วเหมือนไม่มีคุณค่าอะไรเลยนะครับ
หากคุณเป็นเพียงแค่ Materialistic

ว่าแต่รูปอะไรอะ
ลองดูกันครับ

ใช่ครับ
ผมเจอรูปเก่าๆ ในเก๊ะไม้ที่โต๊ะผม
รูปเก่าๆ ในซองพลาสติกเหี่ยวๆ สีซีดๆ กระดาษเริ่มเปื่อย

ในรูปมีแม่อยู่ด้วย

ผมเจอสิ่งมีค่ายิ่งแล้ว
แม้ดูไม่มีค่าหากเอาไปขายที่ไหน
แต่ในใจผมมันประเมินค่าไม่ได้เลยเชียว

บางครั้งวันสุดท้ายของปีเก่าๆ ได้ลองย้อนกลับไปดูอะไรเก่าๆ บ้างก็ดี
ไม่ต้องย้อนเยอะครับ เอาคนใกล้ๆ ตัว
ที่ยิ่งใกล้เท่าไหร่ เรายิ่งมองข้าม

แม่เป็นคนที่อุทิศตัวเองให้เราได้ตลอดเวลา และทุกเวลา

แม่รอเปิดประตูบ้านตอนกลางคืนให้เราตอนออกไปเที่ยว
แม่ขัดส้วมและล้างห้องน้ำในวันที่เราเมาแล้วอ้วกเลอะ
แม่อดข้าวเพื่อให้เราได้มีอะไรดีๆ กิน
แม่กินข้าวค้างจากมื้อที่แล้ว เพื่อให้เรามีข้าวที่ร้อนกิน
แม่ยอมใส่เสื้อที่ใส่เมื่อ 20 ปีก่อนเพื่อให้เรามีชุดนักเรียนใหม่
แม่ใส่รองเท้าเก่าๆ ที่ขาดๆ เพราะต้องการให้เราได้มีรองเท้าวิ่ง
เราเคยโกหกและทำผิดขั้นร้ายแรง แต่แม่ก็ให้อภัย
วันที่เราอกหัก แม่อกหักด้วย
วันที่เราไม่สบาย แม่ไม่สบายด้วย
วันที่เราประสบความสำเร็จ แม่ยินดีกับเรา

แม่อยู่กับเราเสมอ
ผมรู้จักคำนี้เมื่อมาเรียนที่กรุงเทพฯ

“การจะรู้ว่ามันมีค่า ต่อเมื่อเราเสียมันไป”
ผมห่างแม่ไปเรียนกรุงเทพฯ เข้าใจเลยว่าชีวิตที่ผ่านมามันง่ายและสบายเพราะแม่

ตอนนี้เราทำอะไรกันอยู่ครับ

ปาร์ตี้สุดฮิพที่ผับชื่อดัง
นั่งหน้าแก้วเหล้ากะเมาข้ามปี
เร่งโหมงานเพื่อให้ได้สุดยอดโบนัส

บางครั้งมันคงจะดีถ้าเราได้ Countdown และเริ่มต้นปีใหม่ๆ กับแม่ครับ
และกับครอบครัวที่เค้าสนับสนุนเรามาตลอด

ปีนี้ผมโชคดีจริงๆ ครับ

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s